zamanında kendini kandırabiliyordu.
kimi zamansa isteği doğrultusunda kandırmayabiliyordu.
bir zaman geldi ve sıkıldı bu bitmek bilmeyen kendi otoriter yönetiminden.
mücadeleyi bırakmıştı artık.
ama kendini iyi hissetmeyi de bırakmıştı aynı zamanda.
uzun zaman sonra birgün kendini tekrar ele geçirdi.
ve o gün ölüverdi trajik bir biçimde.
ölmesi dışında onun için iyi bir gündü.
İyiyi, doğruyu, güzeli seçip yaptığını sanmak “erdem”dir. Erdem sadece bir yanılgıdır;
çünkü hiçkimse iyi, doğru ve güzel bişey yapamaz.
Çünkü felsefede mutlak iyi, mutlak doğru ve mutlak güzelin olmadığı aşikardır.
Çünkü fiziksel yakınlıktan dolayı mensubu olduğunuz topluluğa, kendi seçimleriniz ve iradeniz dışında yaşadığınız zamana, idelojiye, dine hatta daha da ayrıntıya inersek her kişiye göre değişen sayısız “doğru”lar, “iyi”ler ve “güzel”ler vardır.
Kaldı ki imkansız olsa da “iyi”yi bildiğimizi varsaysak bile, ona göre düşünüp yaptığımız eylemlerin sonuçlarının “iyi” olacağını bilmek ilk imkansızlığı üçe, bine, beş yüz bine katlayacak kadar devasa bir imkansızlıktır.
Tüm bu nedenlerle erdemli (!?) olmanın kişiye getirisi, toplumda kabul görmektir.
Götürüsü ise toplumda kabul görmektir. Daha “kötü”sünü düşünemiyorum.
Sonraki Kategori : Psikoloji
Sonraki Konu : Aşk
“ne yani, şimdi hepimiz erdemsiz miyiz?” dememek elde değil.
anka 5:07 pm on March 29, 2009 Permalink |
Çok güzel..içimize yolculuğun hikayesi..