Olağanüstü Yetenekler-Sıradan İnsanlar
Bir güneş tutulmasının ardından olağanüstü yeteneklere sahip olan sıradan insanların hikayesini anlatan Heroes’u merakla takip ediyorum. Dizideki olayların, durumların dizinin kendi yapay gerçekliği içinde değerlendirilmesi gerektiğini de biliyorum. Ama bunlar bazı olayları anlamama hiç yetmiyor.
- Peter’ın öz abisi, Sayın Senatör Petrelli, belki de tüm insanlığın en büyük hayali olan uçma (pervaz etme) yeteneğine sahip olmasına rağmen hala nasıl ve neden Başkan olma tutkusuyla yanıp tutuşuyordu?
- Yanında piknik tüpü patlasa daha çok zarar görecek olan Sayın Senatör Petrelli, diğer yetenekleri absorbe etme yeteneğine sahip Peter patlarken dibinde olmasına rağmen nasıl tek parça kaldı? Madem Peter piknik tüpünden bile az zarar veriyordu ortalığı bu kadar ayağa kaldırmanın, insanlık elden gidiyor edebiyatı yapmanın ne alemi vardı?
- Dizi yapımcıları, Peter patlarsa ne olacağını sapa sağlam kalmış meşhur çatı katından Hiro Nakamura‘yla birlikte görmemize rağmen, tüm bunların insanlığı kurtarmakla ilgili olduğuna inanmamızı nasıl bekliyorlardı? Tüm insanlık New York’taki bir kaç bina ve içindeki apartman sakinlerinden mi ibaretti?
- Tek başına Sylar’ın bile belki Peter’ın patlamasıyla ölecek insandan daha fazla kişiyi öldürdüğü/öldüreceği gerçeğini ne zaman göreceklerdi?
- Noah ve Haiti’li Senatör Petrelli’yi yakalamak için kovalarken, Haiti’li burnunun dibinde olmasına rağmen Sayın Senatör nasıl pervaz ederek kaçabildi?
- Kahramanlar, yetenekleriyle ne yapacaklarını bilmediklerinde “bari insanlığı kurtarayım” demekten ne zaman vazgeçip yeteneklerinin tadını çıkarmaya başlayacaklardı?
Sonraki Konu: Absürdizm
Zorunlu Kelimeler: kelebek, telgraf, faiz
Yasak Kelimeler: düşünce, anlam, saçma
Yalnızca Bollywood’da yılda yaklaşık 1000 (bin) sinema filmi çekildiğini duymuş olduğum gün, yeryüzündeki tüm filmleri asla izleyemeyecek olmamla yüzleştiğim gündü. Ama bi’ yandan da “o filmlerin kaçı izlenmeye değer ki?” diyerek buruk bir sevinç yaşamıştım. Boş vakitleri öldürürcesine geçirmenin ya da boş vakitleri nitelikli bir biçimde geçirmenin herkes için farklı olduğunu biliyor ve buna rağmen zaman zaman başkalarının zaman öldürme yöntemlerini onaylamıyoruz hatta hakarate varacak boyutta “salak” bile diyebiliyoruz. Peki bu farklılıkları bildiğimiz halde neden sanki hiç bilmiyormuşcasına, sanki örümcek beyinliymişizcesine, sanki at gözlüklerimizi takarmışcasına ve hatta sanki nato kafa nato mermermişizcesine bunlara engel olmuyoruz? Suça ortak oluyorum lakin ben kontrol edebiliyorum, ama siz neden? Diğerinin zekasını hakir görmenin otomatik olarak sizi yücelttiğini düşünmek gibi abuk-subuk trajik ve hatta acınası bir neden olabilir mi acaba? Kime diyorum sence? Çok farklı olduğunu düşünmeden önce, bi’ düşün bence.